อนุทิน #65049

อันว่าความทุกข์ ความสุขนี้หนา เหตุจากมนา นำมาแปล๋งปั้น
มนาคือใจ๋ เก็บไว้ยึดมั่น ทุกข์โถมมาพลัน ทึดทึด
มนาคือใจ๋ วางไว้บ่ยึด อบายถูกตึ้ด มัคคา
หนึ่งคือใจ๋นั้น สำคัญแท้นา สุขทุกข์เกิดมา มนาแปล๋งปั้น.

เขียน:

ความเห็น (0)