อนุทิน #48728

นั่งเหงาก๊กง๊ก เหมือนครกบ่ต๋ำ บ่ปากสักกำ หน้าง้ำหม่นเศร้า
จักหันไปหา สุราน้ำเหล้า ก็ผิดแผกเฮา หนานน้อย
พระธรรมเปิ้งปา น้ำต๋าอาบย้อย บ่กล้าเอ่ยถ้อย ใผฟัง
ลูกเมียเฮาไซร้ บ่ได้ดั่งหวัง หัวอกเปปัง นั่งเหงาบี่ไห้.

เขียน:

ความเห็น (0)