อนุทิน 42585 - ทนัน ภิวงศ์งาม

ตะวันลับฟ้า แหล่งหล้ามืดฝน แหงนผ่อตางบน มืดฝนมืดฝ้า
นั่งอยู่คนเดียว ใจ๋เหี่ยวเปลี่ยวบ้า บ่มีใผมา แอบชิด
เมียเฮานั้นหนอ บ่รอสักนิด มาวิดห่างเหย้า เฮาไป
มันสุดที่แล้ว แม่แก้วแก่นใจ๋ บ่ฮู้ญะใด หัวใจ๋บิ่นบ้าง.

เขียน 31 Jul 2009 @ 18:39 ()


ความเห็น (0)