อนุทิน #37841

     โรงเรียนใกล้เปิดเต็มทีแล้ว  ยังมี
ผู้ปกครองบางคน  เพิ่งพาลูกมาสมัครเรียน  เห็นแล้วก็สะท้อนอะไรบางอย่าง
ทั้งของตัวพ่อ แม่ และลูก  ที่ทำอะไรไม่มีการวางแผนล่วงหน้า  แล้วก็สร้างผลกระทบอื่น ๆ ตามมาในที่สุด

      วันนี้มีโอกาสได้พบนักเรียนรุ่นใหม่
ซึ่งเราเป็นที่ปรึกษา  ทันทีที่เด็กเห็นหน้าครู   เด็กก็ถามว่า "อาจารย์เป็นที่ปรึกษาผมหรือเปล่าครับ"

      เราบอกว่า  "ใช่ค่ะ" พวกเขาก็ปรบมือดีใจ  พร้อมกับหันไปบอกเพื่อนว่า  "บอกแล้วเห็นไหม"

      เห็นเด็กยอมรับครูได้ก็รู้สึกดีเพราะใจที่เปิดรับย่อมสามารถแนะนำ  อบรมเขาได้ง่าย    อีกทั้งเราเคยสอนบางคนมาบ้างแล้วตอนที่เราเข้ามาสอนใหม่ ๆ  ตอนนั้นเขาอยู่ ม.๓  ช่วงนั้นเราค่อนข้างตึงเครียดกับเด็กพอสมควร 
ตอนนี้ผ่อนคลายลงบ้างแล้วแหละ....

     เราจัดการเรื่องการเลือกหัวหน้าห้องโดยให้เขาเป็นคนละ ๑ เดือน ผู้ชายหนึ่งคนและผู้หญิงหนึ่งคน  ให้ดูแลกันเอง

      ที่ทำแบบนี้เพราะต้องการฝึกภาวะ
ผู้นำและผู้ตามที่ดี   

       ตอนที่เราเป็นนักเรียน นักศึกษา เขาเลือกให้เป็นหัวหน้าห้องตลอด นับรวมก็ ๖  ปีเต็ม  เหนื่อยมากเลย  จึง
เข้าใจและเห็นใจเด็กที่รับผิดชอบสูง  ให้เขาได้ผ่อนพักบ้าง  อีกทั้งเด็กที่ชั่วชีวิตไม่เคยได้เป็นผู้นำก็มีโอกาสได้เป็น  เขาจะได้ภูมิใจ   แต่จริง ๆ แล้วเขาจำใจเพราะเด็กยุคใหม่ขาดจิตสาธารณะ  น่าเป็นห่วงและต้องปลูกฝังโดยด่วน

"สิบปีปลูกต้นไม้  ร้อยปีปลูกสร้างคุณธรรม"

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)