อนุทิน #36439

วันนี้วันพระ แต่ศิริวรรณไม่ได้ไปวัดตามที่เคยนัดกับชาวบ้านเอาไว้ตั้งแต่วันไปรับตำแหน่งที่อยุธยา ว่าเราจะเจอกันในวันพระ ไปวัดได้ ๒ วันพระ ก็ต้องไปเฝ้าพ่อที่โรงพยาบาลอีก ๒ วันพระ พอพ่อออกจากโรงพยาบาล คุณหมอนัดพ่อไปพบตรงกับวันพระทั้ง ๒ ครั้ง อะไรจะปานนั้น เราก็ไม่ได้รู้สึกผิดหรอกเพราะเราก็ไปทำบุญกับพระอรหันต์ในบ้าน แต่เราอดคิดถึงชาวบ้านไม่ได้ วันพระแรกที่ไม่ได้เจอเรา ก็พากันถามพนักงานบริการของโรงเรียนว่าเราไปไหน เราก็เลยฝากรายงานชาวบ้านให้ด้วยว่ามีนัดกับคุณหมอ หวังว่าวันพระหน้าเราจะได้ไปทำบุญกับชาวบ้านอีก พบหมอ(หมอรักษาหลอดเลือดหัวใจ)วันนี้มีความกังวลเพิ่มขึ้นเพราะหมอได้ยินเสียงเมอร์เมอร์ในหัวใจพ่อ เราเองก็สังเกตพบความผิดปกติที่พ่อมีริมฝีปากสีดำขึ้นในบางเวลา แล้วก็ดูอ่อนระโหยโรยแรง ทั้งที่นอนมากขึ้นคือนอนทุกหลังอาหาร และเข้านอนสองทุ่มทุกคืน เก็บความกังวลไว้ แล้วทำทุกอย่างให้เป็นปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพื่อไม่ให้ความกังวลถ่ายทอดไปถึงพ่อ แล้วคอยฟังความเห็นของคุณหมอที่ดูแลการผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจในวันที่ ๗ พฤษภาคม พ่อจะพักฟื้นที่คอนโดปทุมธานีไปจนถึงวันที่ ๒๗ เมษายนเพื่อรับโล่ผู้สูงอายุดีเด่นจากสภาผู้สูงอายุแห่งประเทศไทยแล้วจึงเดินทางกลับภูเก็ต  บอกไม่ถูกเลยว่าจะคิดอะไร ได้แต่ทำนิ่งๆ เฉยๆ ไปเรื่อยๆ ทางออกที่เหมาะสมอาจจะโผล่มาให้เราได้เลือกเดิน ตอนนี้ขอบอกว่า มึนและเหนื่อยมาก ดีนะที่มีg2k

เขียน:

ความเห็น (0)