อนุทิน #16200

วัชรปรารมิตาสูตร (The Perfection of Wisdom Sutras) » (พระ)สูตรของเว่ยหล่าง โดย พุทธทาสภิกขุ @ 195931

พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์  เมื่อปฏิบัติซึ้งในปรัชญาปารามิตาเพ่งเห็นขันธ์ 5 เป็นความว่างเปล่า จึงข้ามพ้นทุกข์ รูปคือความว่างเปล่า ความว่างเปล่าคือรูป รูปไม่อื่นไปจากความว่างเปล่า ความว่างเปล่าไม่อื่นไปจากรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณก็ว่างเปล่า โอ สารีบุตร ธรรมทั้งปวงว่างเปล่า ไม่มีรูป ไม่เกิด ไม่ดับ ไม่มัวหมอง ไม่ผ่องแผ้ว ไม่เพิ่ม ไม่ลด ในความว่างเปล่าไม่มีรูป ไม่มีเวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ไม่มีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ไม่มีรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ธรรมารมณ์ ไม่มีจักษุธาตุ ไม่มีมโนธาตุ ไม่มีทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค ไม่มีฌาน ไม่มีการบรรลุ เพราะไม่มีอะไรให้บรรลุ พระโพธิสัตว์ ด้วยเหตุดำเนินตาม “ปรัชญาปารามิตา” จิตย่อมไม่สับสนมืดมัว เพราะจิตไม่สับสนมืดมัว จึงไม่มีความกลัว อยู่เหนือความ หลอกลวง มีพระนิพพานเป็นที่สุด พระพุทธเจ้าทั้ง 3 กาลด้วยเหตุดำเนินตาม ปรัชญาปารามิตา จึงได้บรรลุอนุตรสัมมาสัมโพธิญาน จึงทราบว่า “ปรัชญาปารามิตา”เป็นมหาศักดาธารณี เป็นมหาวิทยาธารณี เป็นอนุตรธารณี เป็นอสมธารณี สามารถดับสรรพทุกข์ สัจจะธรรมไม่ผิดพลาด ฉะนั้นจึงประกาศ “ปรัชญาปารามิตาธารณี”ดังนี้ ไป ไป ไปสู่ฝั่งโน้น ฝั่งแห่งพุทธะ สวาหา

ปล. ความว่าง (สุญตา/ศูนย์) ในแบบพุทธ หากพิจารณาลงไปให้ลึกซึ้งนั้นจะแตกต่างจากความเชื่อตาม ลัทธิของปูรณกัสสป(ะ) ที่ว่าด้วยเรื่อง อกริยทิฏฐิ คือเชื่อเรื่อง การกระทำที่ไม่มีผล หรือไม่เชื่อในผลของกรรม  » บอกว่า ..ไม่ได้โป๊.. @170376

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)