อนุทิน #131886

      ถึงเวลาแล้วที่ฉันต้องแก้ปัญหา ขอบคุณ คุณ Prayat เป็นอย่างสูงสำหรับคำแนะนำที่ดีมาก คือ การให้อภัย ซึ่งวันที่ฉันอ่านในวันแรกฉันไม่แน่ใจเลยว่าจะทำได้ เพราะผู้หญิงคนนี้ทำกับฉัน ตามเจาะข้อมูลติดตามดูทำให้เกิดสงครามประสาท และอะไรอีกมากมายที่ฉันไม่สามารถจะพูดได้

      ฉันจึงตัดสินใจเดินทางไปพบซึ่งก่อนไปฉันมีแผนการณ์ที่น่ากลัวและเขากลัว เพื่อนรักของฉันก็กลัว กลัวใจของฉัน เพื่อนรักของฉันสองตัดสินใจลางานขับรถจากอุดร และลาโรงเรียนลูกพาลูกมาด้วยเนื่องจากไม่มีใครดูแล นี่แหล่ะเพื่อนแท้ที่ฉันมี ก่อนนอนฉันมีแต่ความคิดที่น่ากลัวอย่างที่ใครๆคงคิดไม่ถึง แต่หน้าอย่างฉันทำได้

      แต่พอตื่นเช้ามา เหมือนอะไรดลจิตใจฉันให้เปลี่ยนใจ คำว่าให้อภัย จะยุติปัญหาทั้งปวง ฉันจึงนำพระที่บูชามาจากอินเดีย สมุดสวดมนตร์ปกสีเขียวที่ฉันใช้กอดอยู่บนหน้าอกตลอด10วันที่ฉันไปแสวงบุญที่อินเดียพร้อมทั้งเขียนข้อความถึงเขา คืนนั้นเขากลับจากสอนหนังสือ เพื่อนของฉันนัดให้เขาออกมาเคลียร์ เขาอิดออด เพราะไม่รู้ว่าจะโดนอะไรบ้าง แต่ในที่สุดเขาก็ต้องมา ฉันขอให้พนักงานเปิดไฟ เพื่อจ้องตาเขา

      สิ่งแรกที่ทำคือให้เขายื่นมือซ้ายออกมาพร้อมทั้งฉันนำพระพุทธเมตตาองค์เล็กใส่มือเขาประกบมือเขาไว้ มือเขาเย็นเฉียบ คืนนั้นฉันขอให้เขาเปิดใจ เพราะฉันเปิดใจแล้วอภัยให้แล้ว ฉันต้องการจบปัญหา แต่เขาเปิดใจไม่ถึงครึ่งหนึ่ง ด้วยสัญชาตญาณเอาตัวรอด ทั้งหมดที่เขาเล่ามาล้วนโกหกทั้งสิ้น ไม่น่าเชื่อเลยว่า ขนาดฉันจ้องตาเขาขนาดนั้นเขายังกล้าพูดได้อย่างแนบเนียน ฉันสัมผัสได้ซึ่งเงาดำที่มันคลุมตัวเขาอยู่ เพื่อนของฉันดึงฉันออกไปพูดเตือนสติ ว่าอย่าหวังอะไร อย่าบีบจนจนแต้ม เพราะไม่มีประโยชน์ ในเมื่อมีแต่ความหลอกลวงทุกคนตัดสินใจเลิกคบ ปล่อยเขาไปตามวิถีทางของเขา เพียงแต่บอกจุดประสงค์ว่า ไม่ต้องมายุ่งกับชีวิตของฉันอีก เขาสัญญา....

      ฉันอภัยให้เขาแล้ว อโหสิ ให้เขาแล้ว แต่ต่อนี้ไปจะไม่มีคนคนนี้อยู่ในชีวิตของฉันอีก เพราะเขาเลือกเองที่จะโกหก แล้วฉันจะคบต่อไปได้อย่างไร.... ลาก่อน ตลอดไป........

เขียน:

ความเห็น (3)

คุณ ประกาย~natachoei ที่~natadee คุณ Wasawat Deemarn คุณ ทิมดาบ คุณ นีโอ..เบเกอรี่ คุณบุษยมาศ ดร.พจนา แย้มนัยนา คุณ prayat duangmala ดอกไม้ทุกดอกที่กรุณาให้มานั้นมีค่าต่อจิตใจยิ่งค่ะ ขอบพระคุณในทุกกำลังใจ ซาบซึ้งนะคะ ทำให้หัวใจสดชื่นขึ้นมาก…ขอบคุณค่ะ

แผ่นดินไม่ไรเท่าใบหมะตันครับคุณมดตะนอย…อยู่ใกล้พระอย่าให้เสียชื่อนะครับ

ขอบคุณค่ะ “พี่หนาน”. จะไม่ทำให้เสียชื่อแน่นอนค่ะ ใกล้พระเริ่มเข้าถึงในพระธรรมที่พระพุทธเจ้าท่านสร้างหลักให้ยึดเหนี่ยวอย่างมีเหตุผล ตาเริ่มสว่าง ที่เรียกว่าดวงตาเห็นธรรม จะพยายามค่ะ ^__^