อนุทิน #131451

เมื่อวานก่อน...พี่หัวหน้างานเก่าส่งข่าวมาว่า...

ผอ.ที่ฉันเคยอยู่ด้วยและกล่าวหาว่า "ฉันเป็นกบฎต่อองค์กร"

ตอนที่ฉันได้สอบโอนมาอยู่มหาวิทยาลัย...

โดยกล่าวหาว่าฉันสารพัด เพื่อให้เสียหาย...

(เขาบีบฉันเหมือนลูกโป่ง ๆ ที่มันถูกกด บีบ

แต่บังเอิญลูกโป่งใบนี้มันไม่แตก ณ ตอนนั้น

เมื่อมันหลุดมือ มันจึงทะยานสู่ฟากฟ้า...

ฉันก็ยังนึกไม่ออกว่า ณ ขณะนั้น ถ้าลูกโป่ง

มันแตกขึ้นมา อะไรจะเกิดขึ้นกับตัวของฉัน)...

ฉันก็สู้อดทนในคราวนั้น...มาเมื่อวานก่อน พี่หัวหน้างานบอกว่า...

ผอ.คนดังกล่าวเป็น "มะเร็ง"...ฉันอึ้งไปเลย...

คิดแต่ว่า "ฉันอโหสิกรรมให้กับเขาคนนั้นทั้งหมด...

สิ่งใด ๆ ที่เขาเคยทำกรรมต่อฉัน ๆ ให้อภัยเขาคนนั้น

ไม่คิดผูกจองเวร คิดพยาบาท ขอให้หมดกันในชาตินี้"

กรรมที่เขาได้รับ นั่นคือ "กรรมจากตัวของเขาเอง"...

คนเราไม่พ้นกฎแห่งกรรมไปได้เลย...

ทำอะไรไว้ก็จะได้กรรมแบบนั้น...

ไขว่คว้า กอบโกยเพื่อให้ได้มา ได้มี...

สุดท้ายก็จะนำอะไรติดตัวไปไม่ได้เลย...

สิ่งที่จะติดตัวเขาไป นั่นคือ "กรรมดี กรรมชั่ว" ต่างหาก...

 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

การให้ที่เหนือกว่าสิ่งใดคือ การให้อภัยทาน(สุดยอดครับ)อโหสิกรรม กรรมติดจรวดครับยุคท้ายปลายกัปล์

ขอบคุณคร้า คุณ Prayat ไม่รู้ว่าจะจองเวร จองกรรมกันไปทำไมค่ะ สุขอยู่ที่ใจของเราเองมากกว่าค่ะ…แล้วกรรมต่าง ๆ มันก็จะหมดไปเรื่อย ๆ สุดท้ายเราก็จะไม่มีกรรมต่อใคร ๆ เขาเรียกว่า “หมดกรรม” จริง ๆ ค่ะ :)…