อนุทิน #129211

 

หยุดยืน...หมดแรงล้า

เบื้องหน้าคือภูผา แลฟ้ากว้าง

เหลียวมองหาเพื่ิอนร่วมทาง

กลับอ้างว้างไร้แม้เงา

คงมีเพียงแต่ดอกหญ้า

กับเมฆาช่วยคลายเหงา

สายลมพัดแผ่วเบา

อย่ามัวเศร้า...จงก้าวเดิน!

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (11)

คิดถึงนะค่ะ…..กลับเมฆาช่วยคลายเหงา

โอโหน้องดาวมามองเมฆอยู่นี่เอง

55555

หายไปนาน นึกว่าไปกับสายฝนของวสันต์ฤดูเสียแล้ว

ยุ่งตลอดเลยค่ะ ตั้งใจจะเขียนบันทึกก็ไม่ได้เขียนสักที คงเขียนลงอนุทินไปพลางๆ ค่ะ รอฤกษ์ดีปั่นบันทึก เพิ่งไปขึ้นภูมาค่ะ ^^

อิจฉามากๆๆ ได้ไปเที่ยวด้วย วิ้วๆๆ

ว้าว ๆๆ วันนี้น้องดาวมาบ้านนี้ :)

เอาเห็ดที่ไปทำให้นักเรียนมาฝาก

 

พร้อมปลูกผักด้วย

เย้ๆๆ

@พี่หนูรี แวะมาบ้านนี้บ้างค่ะ หลังจากปล่อยบ้านรกร้างซะนาน 555

@พี่แอ๊ด ไปเดินขึ้นภูแบบไม่เจียมสังขารตัวเอง กลับมาปวดขาไปสามวันค่ะ ปล. ผักกับเห็ดน่ากินมากๆ

555  ถ้าชวนไปด้วยจะไม่ปวดขาครับ

555

ถ่ายทอดใช้คำไม่มาก แต่สะเทือนใจ (ศงสัยอารมณ์เดียวกันคะ :) ธรรมชาติบำบัดคะ

สงสัยคงอารมณ์เดียวกันมั้งคะอาจารย์…

ดูฟ้าดูเมฆเป็นเพื่อนไปพลางๆ ^^