อนุทิน 117398 - ดร. แสวง รวยสูงเนิน

เมื่อสักสิบกว่าปีมาแล้ว ผมได้รับเชิญให้ไปเสนอแนะแนวทางการพัฒนาทรัพยากรที่ดิน และสิ่งแวดล้อมที่จังหวัดเกาะกง ประเทศกัมพูชา

ก่อนผมจะไปประมาณ 1 เดือนทางโครงการพัฒนาฯได้ถางป่าที่มีอยู่ด้วยรถบูลโดเซอร์ขนาดใหญ่ กวาดต้นไม้ ไปเผา ตามขอบแปลงเป็นพื้นที่กว้าง หลายร้อยไร่

เริ่มนำเกษตรกรเข้ามาทำกินในพื้นที่ดังกล่าว

ผมเห็นแล้วตกใจมาก
พื้นที่ดินทรายจัดขนาดนั้น จะทำการเกษตรให้ยั่งยืนได้อย่างไร
ปุ๋ยอินทรีย์เท่า
ไหร่จึงจะพอ คิดไม่ออกเลยครับ

ผมเลยเสนอแนะประโยคเดียว ที่ทางโครงการไม่ค่อยจะขำเท่าไหร่
(They were not amused!)
ว่า

"ให้นำต้นไม้ขนาดใหญ่ๆ ทั้งหมด ที่กวาดไปกองรวมกันตามแนวรั้วนั้นกลับคืนมา จัดให้เป็นแถวๆ ไม่บังแดดกับพืชที่ปลูก แล้วจะทำเกษตรยั่งยืนได้แน่นอน"

ตั้งแต่นั้นมา เขาไม่ติดต่อผมมาอีกเลย

5555555555555555555

เขียน 23 Nov 2012 @ 13:26 () แก้ไข 24 Nov 2012 @ 11:29, ()


ความเห็น (3)

อ่านแล้วน่าตกใจเหมือนกันครับ แบบว่าไม่ต้องมีความรู้ทางเกษตรแค่พอปลูกต้นไม้เป็นก็พอจะรู้ว่าทำอย่างนั้นปลูกอะไรไม่ขึ้นแน่ๆ ครับ

นี่คือวิธีคิดของนักวิชาการเกษตรกระแสหลักครับ เมืองไทยเราก็เป็นครับ

ผมยังหาเพลงร้องไม่ได้เลยครับ อิอิอิอิ

เหมือนแถวภาคใต้นี่สวนยางเต็มไปหมดจนถึงยอดเขาแล้วครับ ต้นไม้อย่างอื่นถูกโค่นหมดครับ