อนุทิน #114719

 

   โล่งใจกับผลตรวจเอ็กซ์เรย์..ไม่เป็นอะไรมากคะแค่อักเสบรับยาแล้วกลับบ้านได้เลยค่ะ(เฮ้อ..เสียงหัวใจโล่งอกเบาๆคนเดียว).

 

...ไปทำงานที่ทุ่งใหญ่รอดพ้นกิ่งไม้ตอไม้จนงานจบม้วนแบบสบายกายและใจแต่กลับมาได้แผลช้ำในจากสวนผักหวาน(เหมือนตกม้าตายยังไงยังงั้น).

 

...ไม่ใช่ตกม้าแค่ตกต้นไม้มาเจอตอทื่อๆแต่จุกแบบอื้อฮือนึกว่าซี่โครงหักซะแล้ว กลั้นใจพิจารณากายให้ข้ามคืนฝืนฝึกสังขารไม่ปล่อยกายให้เคยชินจนป่วยใจ(เอะอะก็คุณหมอๆๆ).

 

...ตื่นเช้ามาเคลียร์กายรู้อาการต้องไปตรวจเช็ก(นอนตระแคงไม่ได้)ทำภารกิจแม่บ้านเสร็จสรรพ(คน หมา แมว เป็ดห่านฯ) ดูโทรศัพท์ที่วางไว้(3สายไม่ได้)รับ โทรกลับ..สวัสดีค่ะอาจารย์ เสียงตอบรับแบบมีความสุขฯวันนี้จะไปรับต้นกล้าผักหวานขอโทษด้วยนะครับที่ผิดนัดไม่ได้มารับ..ไม่เป็นไรค่ะอาจารย์เข้าใจค่ะ.

 

...หลังพูดคุยโทรศัพท์ความเจ็บ"สีทนได้"เพราะได้ฟังการบอกเล่าเกี่ยวกับต้นกล้ารุ่นแรกๆเมื่อปี2554ที่นำไปปลูกและทำตามคำแนะนำจากข้าพเจ้าและคุณพ่อบ้าน "ผักหวานป่ามีความสุข"(เติบโตอย่างไม่น่าเชื่อ).

 

...ข้าพเจ้าพลอยตื่นเต้นที่จะได้เห็นภาพต้นผักหวานที่ผู้ปลูกจะนำมาให้ชม..และก็ไม่ผิดหวังที่ได้ชื่นชมภาพถ่ายต้นผักหวานความอิ่มใจแผ่ซ่านเต็มหัวใจที่สำคัญคือปฎิกิริยาจากภรรยาของอาจารย์ท่านนี้ที่ยิ้มแย้มและทักทาย(พูดเยอะกว่าทุกคราที่พบกัน) ซึ่งมันเป็นสิ่งบ่งบอกถึงหัวใจที่ยอมรับกันและสัมผัสได้จากสิ่งที่ข้าพเจ้าและคุณพ่อบ้านได้มอบให้..จากคนที่ไม่เคยรู้จักกัน...

 

..."ในผู้อื่นย่อมมีเราอยู่ด้วยในนั้นเสมอ" คำที่คุณพ่อบ้านย้ำกับข้าพเจ้าบ่อยๆซึ่งทุกครั้งที่มันโผล่ขึ้นมาในใจก็ให้รู้สึก"อิ่ม-เต็ม" เสมอ...

 

...เสร็จภารกิจจากบ้านบ่ายแก่ๆก็เลยไปโรงพยาบาลแบบสบายๆและได้โล่งใจกับผลตรวจ...

 

...พรุ่งนี้เช้าก็เลยตั้งใจจะไปวัดทำบุญเก็บเสบียงกับเส้นทางที่ยังต้องเดินทางต่อไปอีกที่แสนยาวไกลล...

 

...หลับเป็นสุข ราตรีสวัสดิ์ค่ะ...

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (6)

"...ไม่ใช่ตกม้าแค่ตกต้นไม้มาเจอตอทื่อๆแต่จุกแบบอื้อฮือนึกว่าซี่โครงหักซะแล้ว

กลั้นใจพิจารณากายให้ข้ามคืนฝืนฝึกสังขารไม่ปล่อยกายให้เคยชินจนป่วยใจ"


คุณน้อย... ตกต้นไม้!!

ไปปีนต้นอะไร ทำอะไร สูงแค่ไหน ฯลฯ

คงไม่ใช่ซน ปีนเก็บลูกตะขบแข่งกับน้องกะรอกขาวนะ :))

มิน่า...พี่แสนฝนเข้ากทม.สองสามวัน

คิดถึงน้องสาวของพี่คนนี้อย่างแรงงง

เล็งเลือกของฝาก จะยากก็ตอนส่งนี่หละ กลัวมันรวนจังนิ

ถ้ามีปัญหา ก็ใช้เจ้าหัวสมองน้อยโหลดเข้าเครื่องเอาเนาะ


เพื่อนฝูงหอบหิ้วพันธุ์ผักฝากกันมากมาย

ผักบุ้งมัน, ตำลึงหวาน, ว่านฮ็อก, หญ้าม้า, ถั่วขอ, กระเจี๊ยบ,ทานตะวัน ฯลฯ

ยังไม่ได้ลงมือปลูกเลยน้องเอ๋ย 

 

รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะน้องรัก

       คิดถึงมากมาย

 

 ...ขอบพระคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจจากทุกท่านค่ะ...
 สวัสดีค่ะพี่ตะวันดิน...

ขอบพระคุณสำหรับความคิดถึงค่ะ..คงคิดว่าตัวเองเป็นเหมือนเจ้ากระรอกขาวมังคะ อิอิ(ลื่นตกต้นหมากสีดามากระแทกตาปุ่มแห้งที่ง่ามต้น) แต่ก็ได้ข้อคิดเตือนใจตัวเองแบบจำไม่มีวันลืมเช่นกันค่ะ"ทุกสิ่งเกิดขึ้นได้เสมอแม้ประมาทหรือไม่ประมาท เมื่อถึงเวลามันต้องเกิด"

ตอนนี้เหมือนสังขารถูกจี้จุดจะทำงานถางหญ้า ยกของก็ไม่ค่อยถนัด(หงุดหงิดตัวเองจริงๆ)ช่วงนี้ก็เลยพยายามทำงานภายในพิจารณาสังขาร(อาการ32)

ไม่นานคงมีสีเขียวๆที่เนินผักหวานนะคะสำหรับคนมือเย็นกับพืชผักนาๆพรรณ...ขอบคุณค่ะ...

รักษาสุขภาพด้วยค่ะ..ขยันจริงๆ..

 

  สวัสดีค่ะคุณใหญ่...กราบขอบพระคุณสำหรับความเมตตาที่ห่วงใยและดอกไม้สวยๆกับแจกันเปี่ยมคุณค่าค่ะ...