อนุทิน 111011 - Wasawat Deemarn

| อนุทิน ... ๒๙๔๕ |

"ผิดแล้วแก้"

ผิดแล้วแก้ ปราชญ์ท่าน สรรเสริญ

http://phraprasong.org/media/nomsujai/Once_is_Enough.jpg

เขียน 19 Jul 2012 @ 02:08 () แก้ไข 29 Aug 2012 @ 23:27, ()


ความเห็น (11)

เขียนเมื่อ 

นำดอกเข็มสดๆหน้าบ้าน

มาคารวะอาจารย์ก่อนนะคะ :)

มีดอกต้อยติ่งบางๆแซมบ้างประปราย :))

 

เขียนเมื่อ 

เซียน...ขอ... สารภาพ

เซียน... หนึ่งนี้หนอ... นิยมฉก

ขอไม่ขอ.. แต่หยิบยก...ไปหมดเค้า

สารสื่อไม่มี... ห้ามหยิบ... ห้ามย่องเบา

ภาพเป็นๆ... นี่หละเขา ... เจ้าเซียนจริง

ไก่ย่างไม้โตๆ พี่ชายนำมาฝากแม่วันก่อนโน้น

และปลาทูทอดตัวเบ้งๆเมื่อวันวาน

เจอเซียน...เฮียดำ ใช้มือขวา (ขาหน้าสิเนอะ)ตบๆๆที่ประตูบานขวาตู้กับข้าว

พอขยับหน่อย ก็ใช้อุ้งมือและเล็บตะกุยเปิด โดดขึ้นปฏิบัติการ ณ บัดดล

เห็นตอนกลางวัน ชิงมาได้ แต่ตกกลางคืน เสร็จเซียน ทั้งไก่ย่างและปลาทูสองวันซ้อน

ไม่เพียงเท่านั้น เมื่อวาน ยังอาจหาญมาก โดดจอง "มุมต้องห้าม"ว้ากกก เจ้าวายร้าย

วันนี้ ขนะใช้สมาธิจดจ่อกับบันทึกอาจารย์หมอปัทมา

พี่ทั่น...โดดขึ้นมาต่อหน้าต่อตา ไม่เกรงใจ...

จะมาหาเรื่อง ให้คลายเหงาหรือจะมาเย้าให้สติแตก!

พี่เซียนย่อง... สมาชิกเก่าเจ้าหลานสาวที่หายไป กลับมาใหม่ แผลมาเต็มเชียว

...ผิดแล้วแก้ มาเม้นต์เป็นดอกเข็ม เป็นแมวๆซะนี่ :)

จารย์...วางแซ่เอ๊ยไม้เรียวก่อนดิ :))

คุยดีๆก็ได้ เค้าไม่ใช่นักเลง แต่ก็พอมีนิดดดแหละ น้ำใจนักกีฬาอะ

จะเปิดบันทึกใหม่หรืออนุทินก็ได้ ไม่เกี่ยง

หรือมุมนี้เลยกะได้ ม่ะ!

(ถ้าไม่มีไร ก็...แล้ว...กันไป)

เขียนเมื่อ 

อยากบอกว่า ดอกเข็ม งามมาก ๆ ครับ ดอกโต๊โต

ขอบคุณครับ คุณ Tawandin ;)...

เขียนเมื่อ 

เอาเจ้านี่ไปสู้ก่อนครับ  ;)...

เขียนเมื่อ 

พ้มม ยอมแล้วก๊าบบ :(


เขียนเมื่อ 

;)...

เขียนเมื่อ 

อาจารย์คะ...

ไม่แวะไปตรวจการบ้านเลยหรือคะ?

ตัดตอนแล้วนะคะ

ขอบพระคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

มาแจ้งข่าวค่ะครู

เคยหงุดหงิด เวลาเขาโดดมายุ่งกะโต๊ะคอมพ์ฯ

จนบางครั้งปิดเครื่อง หนี นอนดีกว่า

เคยเขียน... เซียนขอสารภาพ ระบายผ่านอาจารย์วัส :)

เวลาเขาย่องโขมยไก่ และปลาของแม่

วันนี้ ไม่มีเขา

ในวันที่ ไอ้หมาจิ้ม ได้ฟังเพลง...เพียงเธอผู้เดียวอะ :))

เจ้าดำ...เหงาเชียว (วันลา) นำผ้าปูนอนมานั่งกับพื้นดูหนัง เขาหมอบข้างหลังติดเตียง

พอจะนอน หันไป เจอเค้าอยู่ในท่านี้ นึกว่าปกติของเขาซะอีกนะ

พอถ่ายรูปใกล้ๆ ชักเอะใจ จับดู โอวว ตัวแข็งเลย ไม่หายใจเสียแล้ว

ความเห็นชุดนี้ อาจารย์ลบไปเลยก็ดีนะคะ

พรุ่งนี้ ตื่นทำอาหารไปวัด ไม่ได้เกี่ยวกะงานเจ้าเหมียวนะ แต่...มีคิดถึง

เลยส่งความระลึกถึงมาถึงไอ้หมาจิ้มของครู (ก้อ...คืนนั้นมานได้ฟังเพลงอะ)

ขอบคุณค่ะ


 

เขียนเมื่อ 

ตอนกลางวัน เขาทั้งสองจะอยู่กับแม่

ภาพนี้ เหมือนเขากำลังร่ำลากันนะ


เขียนเมื่อ 

เพื่อน...หลับพอหละ

ตื่นมา...ช่วยเยียวยา ทำแผลให้กัน :)

นั่งดูเขาอยู่กับแม่


เขียนเมื่อ 

ภาพสุดท้าย ดูเหมือนเพื่อนจะใช้เขี้ยวขบ...โดนแผลเค้านะ

เลยโดนตบเปรี้ยง! ต้องหนีลงไปเลียแผลตัวเองแทน ๕๕๕

แม่หัวเราะขำ ซะน้ำตาไหลเลยนะ