บทกวี กล้วยไม้ป่า รักษาครู

เริ่มค่ำลง แล้วคงค่ำ เหมือนทุกค่ำ
ยังคงจำ คำพร่ำ พร่ำคำสอน
คำของครู ครูสอนคำ ให้พร่ำวอน
"กล้วยไม้ป่า" ไม่ลืมคอน ไม่ลืมคำ

มาบัดนี้ ครูผู้สอน อ่อนเมื่อยล้า
สังขารครู ทรุดไปหน้า พากลืนกล้ำ
กล้วยไม้ป่า มาเป็นครู อยู่ประจำ
ขออาสา เป็นหมอนำ ทำแด่ครู

จะบีบนวด กดจุด หยุดโรคให้
จะถวาย แรงกายจิต ทั้งชิดอยู่
จะขับกลอน อ้อนกวี พลีแด่ครู
บรรทัดนี้ ขอกราบครู คู่ดงดอน

ชยพร แอคะรัจน์ - ประพันธ์