- เป็นบันทึกที่ให้ข้อคิดได้หลายอย่างนะคะ
- โดยเฉพาะคนที่มีเวลาเหลือน้อยลงทุกที
- อยากรู้จังเขาคิดอะไรอยู่
- แม้แต่ตัวครูวรางค์ภรณ์เอง ก็คิดอยู่เสมอว่าเราจะอยู่อีกนานแค่ไหน
- เมื่อก่อนไม่เคยคิดเลย เรียกว่าประมาทกับชีวิตก็ว่าได้
- แต่เดี๋ยวนี้อะไรที่คิดว่ายังไม่ได้ทำและอยากจะทำ จะรีบทำและจะพยายามทำให้ดีที่สุด
- คิดได้ก็เกือบจะสายไปเสียแล้ว
- น้องอายุยังน้อยอยู่ ขอให้ตั้งอยู่บนความไม่ประมาทนะคะ
- เป็นกำลังใจค่ะ