ความเห็น: ๘๔. อีกวาระหนึ่งของพ่อ

อ่านกลอนของครูคิมแล้ว นึกถึงภาพยนตร์ฝรั่ง เวลาเหล่าทหารหาญไปรบอยู่แนวหน้า หากมีใครต้องพลีชีพเพื่อชาติแล้ว ก็จะมีนายทหารนำจดหมายไปแจ้งให้ญาติซึ่งอยู่แนวหลังทราบ
ญาติที่รออยู่แนวหลังจะรอคอยฟังข่าวด้วยความกระวนกระวายใจ...แม้ทุกคนไม่อยากจะให้ภาพดังเช่นในหนังฝรั่งเกิดขึ้น...แต่การพลีชีพเพื่อชาติ ถือเป็นความภูมิใจของเหล่าทหารหาญทุกคน...
เข้าใจความรู้สึกของครูคิมในขณะนั้นได้เป็นอย่างดีครับ
พ่อของผมเองท่านก็จากผมไปนานแล้ว...จำได้ว่าพ่อเสียตอนผมเรียนอยู่ชั้น ม.๒ ครับ
ผมเองก็เลยอยู่ในประเภท พอถึงวันพ่อทีไร ต้องแอบปลาบปลื้มกับคนอื่นๆ ที่ยังมีคุณพ่ออยู่...ปลื้มกับคุณพ่อของทุกคน โดยเฉพาะพ่อหลวงของพวกเราครับ
ขอบคุณเหล่าทหารหาญทุกนายที่ปฏิบัติหน้าที่เพื่อชาติครับ...