เอ่... "ทำสิ่งเสียสละเพื่อสิ่งส่วนรวมบ้าง" ประโยคนี้แปลก ๆ !!!

บ้างเหรอ อื่ม... เมื่อก่อน (ก่อนที่จะบวช) เราก็ทำบ้าง ไม่ทำบ้าง แต่ไม่ทำบ้างจะเยอะกว่าทำบ้าง

แต่มาช่วงนี้ทำบ้างจะกลับมามากกว่าไม่ทำบ้าง จนทุกย่างก้าวของชีวิต ในทุกเสี้ยวของลมหายใจนั้นทำทุกสิ่งเพื่อเสียสละ เพื่อละ เพื่อปล่อย เพื่อวาง

ใครจะว่าอะไรก็ทำไปอย่างนี้แหละ

ใครจะเห็น ใครจะไม่เห็น เราก็ทำไปอย่างนี้แหละ

ทำไปเรื่อย ๆ เหนื่อยก็ทำ ไม่เหนื่อยก็ทำ อยากก็ทำ ไม่อยากก็ทำ เสียสละให้เป็นธรรมดา ทำความดีให้เป็นธรรมชาติในชีวิต

อื่ม... ต้องขอบคุณจริง ๆ นะที่ทำให้ฉุกคิดเรื่องนี้ขึ้นมาได้ ขอบพระคุณเป็นอย่างสูง

เพิ่งฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าเมื่อก่อนนี้เราทำความดีน้อยมาก เห็นการทำความดี ความเสียสละเป็นแค่กิจกรรม เป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิต ซึ่งเดือนหนึ่งอาจจะมีสักครั้ง ปีหนึ่งอาจจะมีสักหน

แต่มาตอนนี้ท่านอาจารย์สอนให้มองทุกอย่างเป็นการเสียสละ ให้ทุกงานของเราเป็นการทำความดี

ขนาดมีคนมากวนประสาท มาคนมาทำความสกปรก ก็ให้คิดเสียว่าถ้าไม่มีเขาเราก็ไม่ได้สร้างบารมี ไม่ได้ทำความดี

ถ้าใบไม้ไม่ร่วง เราก็ไม่ได้กวาด

ถ้าเขาไม่มาขี้ใส่ห้องน้ำ เราก็ไม่ได้ล้าง

วัน ๆ หนึ่งนี้ ต้องเตือนตัวเองอยู่ตลอดเวลา เฮ้ย... วันนี้เราคิดดี พูดดี ทำดี แล้วหรือยัง

ทำแค่นี้พอแล้วเหรอ ทำอีกหน่อยน่า

ใครชมก็ไม่เอา ใครด่าก็ไม่เอา เราก็จะทำไปอย่างนี้แหละ

ทำไปตามหน้าที่ ทำความดีเพียงสักแต่ว่าได้ทำ...