สวัสดีค่ะคุณครูกานท์

ไม่รู้ไม่เห็น...เหมือนคนบอดใบ้....

ทางที่หายไป....หายไปแล้วจากใจ....ใคร....

เราจะผ่านมิผ่านถึงวันพรุ่ง

ยังต้องมุ่งเดินไปใช่ไหมนี่

ยิ่งดึกลึกกำดัดปัถพี

ยิ่งเสียพี่เสียน้องทีละคน

คนไม่มีรากเชื่อค่ะว่า.....ให้เริ่มต้นประเทศไทยได้อีกครั้ง

คนคิดร้ายต้องแพ้ภัยตัวเองค่ะ