เพราะตาเราเอาแต่มองจ้องคนอื่น จึงขมขื่นไม่มองเราเฝ้าสงสัย มองคนอื่นอยากให้เป็นเช่นดั่งใจ น่าเสียดายเราไม่มองส่องตัวเรา