พี่ป้าแดงคะ พรุ่งนี้ก็เดินทางกลับกรุงเทพด้วยรถบัส แล้วก็ต่อด้วยเครื่องบินกลับหาดใหญ่แล้วค่ะ ได้รู้สึกเหมือนย้อนรอยอดีตเล็กน้อยตอนได้เห็น ได้ถ่ายรูปดอกไม้สวยๆนะคะ แต่ด้วยความที่ช่างคิดมากไปหน่อย จะคอยรู้สึกเสียดายความเป็นชนบทไทยๆหลายอย่างที่หายไปนะคะ อยากให้คนนอกที่เข้าไปทำธุรกิจในพื้นที่ช่วยกันรักษาดูแลและพัฒนาคนและพื้นที่ในแบบอนุรักษ์ไปด้วย พอเห็นอะไรที่ขัดกับความอยากของตัวเองก็จะรู้สึกเศร้าเล็กๆค่ะ

สมัยครูต้อยมาตอนลูก 6 ขวบนี่คงจะสวยงามเป็นธรรมชาติกว่าตอนนี้มากแน่ๆเลยนะคะ แต่ธรรมชาติก็ยังงามอยู่ค่ะ และอากาศก็ถือได้ว่าดีมากๆเมื่อเทียบกับกรุงเทพและหาดใหญ่ (ในเมือง) ไม่ได้มีโอกาสเห็นหรือใช้หินนูนๆที่ครูต้อยเล่าเลยค่ะ แต่เดินขึ้นเดินลงหลายที่ ที่ทำให้ได้รู้สึกว่า หัวใจได้ออกกำลังกายเป็นอย่างดี โดยที่แทบจะไม่มีเหงื่อเลย ก็น่าจะถือว่าสมคำนิยมที่ว่าไว้ได้เหมือนกันนะคะ

ถ้า คุณพิทักษ์ขับรถมาเองนี่ ต้องถือว่าเซียนนะคะ เวียนวนหลายเลี้ยวมากๆ แล้วแถมยังแล่นไต่เขากันจนเห็นเมฆเหมือนเป็นน้ำทะเลเลยค่ะ สวยไปอีกแบบ ขอแนะนำให้แวะเที่ยวนะคะ หลายๆที่ที่ได้ไปยังเป็นธรรมชาติสวยงาม และที่สำคัญไม่เห็นขยะเพ่นพ่านเลยสักที่ค่ะ น่าชื่นชมมากๆ