...ฟังแล้วรู้สึกว่าชีวิตมีอะไรให้เข้าใจมากขึ้น และทำให้เรานั้นรู้ว่าชีวิตคนเรานั้นมีแพ้ มีชนะ

และเราอาจจะท้อบ้างในบางครั้ง แต่...อย่าถอยหรือหันหลังให้กับปัญหา เพียงเรามีสติ คือ ความระลึกได้รู้ตัวทั่วพร้อม ว่าบัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ และรู้เท่าทันกับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในแต่ละนาที...แต่ละชั่วโมง...แต่ละวัน กับชีวิตของเราบ้างซึ่งมันก็มีทั้งสุขบ้าง ทุกข์บ้าง ทั้งยิ้มและร้องให้ในบางเวลา ..แต่ใครบ้างละ ที่จะรู้จักใช้เหตุผลในการดำเนินชีวิต โดยมีความอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นพื้นฐานรองรับอยู่ภายในใจ แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง มนุษย์ล้วนมากด้วยทิฐิมานะ เราแทบทุกคนต่างมี"ความเชื่อเฉพาะตน" ซึ่งต่างก็หลงสมาทานยึดถือและพยายามปกป้องความเชื่อส่วนตัวกันสุดฤทธิ์ เหล่านี้เองคืออุปสรรคของความงอกงามอย่างง่ายๆ ภายในตัวมนุษย์ เพราะตระหนักว่า มนุษย์เราทุกคนต่างมีศักยภาพที่จะงอกงามได้อย่างวิจิตร แต่ถึงกระนั้น ด้วยมีกำแพงแห่งทิฐิมานะคอยกั้นขวางเอาไว้อย่างที่กล่าวมาแล้ว ทำอย่างไรชีวิตจึงจะงอกงาม คือคำถามสำคัญของชีวิตให้ค้นหาและเรียนรู้ต่อไป....??????