Dear ทั่นหัวหน้า
วันจันทร์ก็ไม่ได้ร่วมงานกันแล้วนะครับ ก็ ผมรู้จักพี่ดิเรก จากการเป็นหัวหน้า และลูกน้อง ซึ่งได้ร่วมงานกันมาประมาณ 5 เดือนได้
แต่ความรู้สึกในการทำงานร่วกันนั้น เป็นสิ่งที่น่าจดจำมากๆ เวลาคุยกัยไม่ว่าจะเรื่องอะไร มันก็ไม่มีกำแพงอะไรมากันเลยครับ
คุยกันได้ทุกเรื่องเหมือนกับการที่เราคุยระหว่าง พี่กับน้อง เวลาที่มีเรื่องงานเข้ามา (งานเข้าครับพี่น้อง) จะมีพี่เรก คอยกรอง
เพื่อหาข้อสรุป + แนวทางปฏิบัติ มาบอกให้ ซึ่งมันดีมากๆ แล้ว ถ้าเราทำงานผิดพลาด พี่เรก จะไม่มีการ ด่าว่า อะไรเลยครับ
แต่กลับมาคุยว่าเป็นเพราะอะไร รวมทั้ง ร่วมกันหาแนวทางแก้ไข การที่พี่ทำนั้นเรารู้สึกว่าสุดยอดกว่า การที่มาด่าเราโกรธเรา
ทำให้รู้สึกว่าผิดอย่างไม่น่าให้อภัย การที่พี่ทำแบบนี้มันทำให้เราต้องกลับมาพิจารณาตัวเองมากกว่าอีก ว่าทำพลาดตรงไหน
และไม่ทำเพราะอะไร แต่มันก็ไม่ดีนักนะครับ เพราะว่า พวกที่ไม่รู้จักพี่ก็บอกว่าทำไมพี่นั้นเป็น คนแบบ เฉื่อยแฉ เฉยเมย
ผมชอบการควบคุมอารมณ์ของพี่มากๆ ต้นเรื่องที่หัวหน้าคนใหม่ของพี่มาและผมได้คุยกับพี่รู้สึกว่า ตอนนั้นพี่รุ้สึกแย่มากๆ
พวกผมยังคุยกันอยู่เลย ว่าทำไมต้องมาเจอแบบนี้ด้วย แต่พี่ก็ผ่านมันไปได้และขนาดตอนที่โดนน้องๆ แต่งเพลงแซวเรื่อง เรดอนชั้น4
เรารู้สึกว่ามันแรงไปนะ แต่พี่กลับ แก้ข่าวแบบตลกๆ พร้อมทั้งไม่ได้คิดอะไรมากอีกด้วย
แต่เวลาก็ผ่านไปเร็วมากๆ แป็บเดียวก็มาถึงวันสุดท้ายแล้ว ยังคิดอยู่เลยว่า มันจริงหรือ ที่พี่เรกจะไปแล้ว และหัวหน้าคนใหม่ก็มาแล้ว
แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พี่ได้ทำมามันก็สามารถซื้อใจผมได้มากๆ ผมจะเอาอย่างในการควบคุมสถานการณ์ + การปกครองคนแบบ
พี่กับน้องไปใช้นะครับ ^ ^ ซึ่งการจากไปแต่เหลือความทรงจำดีๆ มันเป็นแบบนี้ นั้นเอง ก็ขอให้การทำงานของพี่ (และผม)
นั้นเป็นไปได้ดีนะครับ
ปล. ผมยังไม่ได้เลี้ยงข้าวพี่เลย ดังนั้นจะขอนัดเอาไว้ก่อนเลยนะครับ โอกาส สถานที่ วันและเวลา ถ้าเหมาะสมจะโทรไปนะครับ
และเรื่องทาสีอะ ยังไงผมก็จะทำตามสัญญานะครับ บ่ต้องเป็นห่วง........
