ขอบคุณคุณพี่อาจารย์พรรณา ผู้เป็นมิตรรักอักษรา นะครับ เริ่มต้นด้วยการลูบหลัง พอลงท้ายเหมือนจะตบหัวกะลา กวิน เลยนะครับ เอิ๊กๆ