ก็เป็นเรื่องของจิตวิญญานของคนในลัทธิบริโภคนิยม ใครจะเป็นอย่างไรก็ช่างขอให้ฉันได้มีกินมีใช้ และสุขสบาย
ความสุขสบายของฉันจะสร้างความทุกข์ยากให้กับใครฉันไม่สน...
คงยากที่จะกำจัดได้หมดสิ้น... อ่านแล้วน่าสงสารคุณปู่จังเลย...
จนแล้วไม่เจียมดันมีลูกโง่เขลาเบาปัญญาอีก... :-)