ขอบคุณอ.วัลลภมากค่ะ น่าคิดและน่าปฏิบัติตามจริงๆ

ที่น่าคิดมากประเด็นหนึ่งคือ ในหนังเรื่องนี้ ความทรงจำที่ประทับใจที่ทุกตัวละครเลือกติดตัวไปด้วยคือ สิ่งที่มีคนทำให้ แทนที่จะเป็น  สิ่งที่ตัวเองทำให้ผู้อื่น

พออาจารย์มาแนะนำว่าให้ลองคิดว่าเราประทำใจความดีอะไรที่เราทำมากที่สุด เลยฉุกคิดขึ้นมาว่า "จริงด้วยเนอะ ในหนังไม่มีคนคิดจากมุมกลับกันแบบอ.เลย" ทั้งๆที่ความประทับใจในการให้ น่าจะทำให้ชีวิตมีค่ามากกว่า การเป็นผู้รับ  

น่าคิดมากค่ะ