สวัสดีเป็นครั้งแรกค่ะคุณครู

ขอเป็นสมาชิกอีกคนที่ได้อ่านบันทึกของคุณครูนะคะ ชอบค่ะได้ความรู้และสาระของคำว่าชีวิตดีมากทีเดียวค่ะ เป็นคนแม่สอดค่ะแต่พลัดถิ่นตามวิถีแห่งโชคชะตา ร่อนเร่พเนจรจากบ้านเกิดมาก็หลายสิบปีแล้ว สนทนากับความเหงา และความว่างเปล่าเสมอในคืนที่นอนไม่หลับ และคิดถึงบ้าน คิดถึง พ่อ แม่ ที่เฝ้ารอคอยลูกคนนี้กลับไปตำนำพริกน้ำปูให้กินทุกปี รออีกนิดนะแม่อีกเฮือกเดียวลูกจะกลับไปอยู่ใกล้ ๆจะไม่จากไปไหนอีกแล้วจ้ะ

ครูคะ ชีวิตก็สนุกดีค่ะ เป็นคนที่ได้ใช้ประโยชน์กับชีวิต และกับความเป็น คน คุ้มค่าจริง ๆค่ะ รู้จักลุงหนวดด้วยค่ะ เคยแวะเยี่ยมชมและขอฟังเสียง ซึง ชอบมาก ตั้งใจว่าได้กลับไปอยู่บ้านเมื่อใด จะไปเป็นลูกศิษลุงหนวด หากว่าลุงแกไม่เกี่ยงเรื่องวัยนะคะ แหะ แหะจะเอาไปเล่นให้ฝรั่งฟังเผื่อวันหน้าบ้านเรามีถนนคนเดินอย่างเชียงใหม่ก็แจ๋วเลย ตั้งใจว่าจะเอาวิชา ไกด์ ไปสอนลูกหลานให้เขาได้ต้อนรับนักท่องเที่ยวที่จะมาเยี่ยมแม่สอดเราในอนาคต นั่นป็นความตั้งใจ แต่จะสำเร็จมั้ยนั้น จะพยายามค่ะ เอาใจช่วยครูนะคะ

ศรัทธาในตัวตนของครูจริง ๆ ค่ะ

สู้ ๆ ค่ะครู

ไกด์หลังดอย