เราโตมากับแม่น้ำสายนี้นะ จากในภาพคือทางไปนครนายก บ้านเราต้องไปอีกฝั่งหนึ่งตรงกันข้าม ตรงไปเรื่อยๆ สมัยเด็กมีเพื่อนนักเรียนบ้านอยู่คลอง 1-5 เพียบ โรงเรียนมีท่าน้ำไว้รับเรือตอนเช้าที่มาส่ง แม่น้ำสายนี้เคยใสแจ๋วจนมีปลาสารพัด หย่อนเบ็ดเปล่าก็ตกปลาได้ มีทั้งปลาแบบที่เขากินกัน หรือปลาสวยงามอย่างปลากัด ปลาหางนกยูง เราเก็บสาหร่ายหางกระรอกมาใส่โอ่งเลี้ยงปลาที่บ้านประจำ ปิดเทอมหน้าร้อนก็เล่นโดดน้ำจากท่าและสะพานกันตูมๆ พอเหนื่อยก็พักกินก๋วยเตี๋ยวเรือแบบที่เขาพายมาจริงๆ ไม่เหมือนสมัยนี้ที่เอาเรือขึ้นมาตั้งบนบก รุ่นนั้นมีเรือสารพัด ขนมหวาน โอเลี้ยง ไอติม เราเคยโดดน้ำจนล่มเรือก๋วยเตี๋ยวเขามาแล้วเหมือนกัน แหะๆ

แต่ก่อนถนนเส้นที่เอกไปมีแค่สองเลนเอง เวลาต้องไปแข่งกีฬาถึงคลองสิบก็รู้สึกว่าไกลมาก เข้าค่ายก็ไปแถวคลองห้า มีแต่สวน ฟิวเจอร์ยังไม่มีหรอก ตรงข้ามฟิวเจอร์ด้านถนนวิภาวดีเป็นทุ่ง เขาไว้จัดงานสวนส้มประจำปี เราชอบมากเลย แต่ก่อนสวนส้มเยอะ พอความเจริญมาถึงเขาก็ขายไปสร้างหมู่บ้าน โรงงานกัน ญาติเรามีสวนส้มด้วยนะ สวนแบบทางนี้จะไม่เหมือนสวนส้มทางเหนือ จะขุดเป็นท้องร่องแล้วถ่อเรือเอา สนุกดี

ตอนนี้น้าๆ ยังอยู่ทางโน้นหลายคน ซื้อที่กันเอาไว้ตั้งแต่ถนนวิภาฯ ยังเป็นแค่สี่เลนไปกลับ บ้านเราก็ซื้อไว้เหมือนกันแถบตลาดกลางกับนวนครน่ะ สบายไป ตอนเด็กไม่คิดว่าแถวบ้านจะเจริญได้ขนาดนี้ แถวบ้านเราลักษณะก็คล้ายๆ ในเรื่องแฟนฉันน่ะ