พระเอยพระการุณ                      พระทรงคุณเปี่ยมล้น
พระแม่คุณท่วมท้น                    สุดพ้นพรรณา แม่เอย

พระทรงโปรดช่วยราษฏร์            ชนทั้งชาติเทอดไท้
พระโปรดทรงช่วยไว้                  หลุดพ้น  ลืมตา แม่เอย

พระทรงเสด็จสู่                          พระทรงอยู่คู่ฟ้า
พระสู่เหนือแดนหล้า                  แม้ฟ้าอาดูร  รำพัน

ประชาต่างมัวหมอง                   น้ำตานองอาบแก้ม
พระงามไร้แต่งแต้ม                   สุดแย้มเกินพร่ำ เขียนถึง

พระพี่นางแม่แก้ว                       ทรงพ้นแล้วสู่ฟ้า
เหลือแต่ความดีหล้า                  ดุจรุ้งทอดข้าม  แดนไทย.....

บทกลอนข้างบนผมใช้แต่งเป็นโคลง 3 สุภาพ  ซึ่งปัจจุบันหาคนแต่งแทบไม่ได้แล้ว   เลยขอนำมาเผยแพร่ก่อนมันจะสาปสูญ  เหลือไว้แต่ในหนังสือเรียนเท่านั้นครับ