สวัสดีค่ะคนไม่มีราก...ชอบจังเลยค่ะประโยคนี้
เกลียดใคร โกรธใคร ทำได้ แต่อย่านานนัก มันหมักหมมและมักจะเป็นพิษอยู่ในใจของเรา ไม่ดี ไม่มีประโยชน์
แต่การให้อภัยก็ต้องมาจากใจ ไม่ใช่แค่คำพูด ปากบอกอโหสิกรรมแต่ใจยังมีปฏิคะ อย่างนี้ก็จะเป็นทุกข์นะค่ะ การให้อภัยมากครั้งก็ ก็ทำให้เรามีแต่ความสุขมากครั้งค่ะ ก็แค่...โยนมันทิ้งไป...ทั้งที่ชอบและไม่ชอบนั่นแหละ... ขอบคุณนะค่ะสำหรับเรื่องราวดีๆ