ความเห็น: บทเรียนจากเด็กๆ

โอ๊ย ครูคิม ค่ะ
คิดให้ยากมันก็ทำยาก
คิดให้ง่ายมันก็ทำง่ายนะค่ะ
อันที่จริงเด็กนั่นน่ะ...เขาอัจฉริยะยิ่งกว่าเราผู้ใหย่นะค่ะ
จะไม่อัจฉริยะได้ยังงายยยยยยย
เคยเจอเด็กช่างจ้อเค้าถามมั๊ยค่ะ....
ทำไม....ทำไม....ทำไม....ทำไม.....ทำไม
ถามคำเดียวจนผู้ใหญ่จนมุม...
จนต้องร้องว่า ป๊าดโธ่....ถามจู้จี้อยู่น่านนนนนนนนนนแหละลูก
คำ ป๊าดโธ่ ทำให้เด็กน้อยกลัว.........อัจฉริยะหดหายไปเยอะเลย
..............
ขอบังอาจแนะนำครูคิมหน่อย ให้ลองใช้นิทานมาเล่นดู
ให้เด็กๆเขาเล่านิทานที่เขาจินตนาการของเขาเอง
และให้เขารวมกลุ่มกัน ให้ความเห็นออกมาว่า หลังจากฟังนิทานแล้ว อะไรเล่าของละครในนิทานที่บ่งบอกถึงความเป็นมนุษย์
ในส่วนตัวของครู ไม่ต้องทำอะไร แม้แต่ตัดสินผิด-ถูก แค่นั่งฟังนั่งดู เด็กเขาคุยกัน
หมอเจ๊ว่าสุดท้าย ครูอาจจะเปลี่ยนความคิดที่ว่า เด็กไม่รู้คิด หรือไม่มีวิจารณญาณค่ะ
ลองรู้จักเด็กอย่างธรรมชาติที่เขามี-เขาเป็น.....โดยเราผู้ใหญ่ไม่พิพากษาเขาก่อนดูนะค่ะ
จะพบอะไรที่ดีงามในตัวเด็กเยอะแยะเลยค่ะ