เดินตามครูมา        จนถึงหน้าบ้าน

ได้เยือนเรือนชาน     ดูดีหนักหนา

คุณครูเก่งจริง          ทุกสิ่งดังว่า

ปราดเปรื่องปรีชา     ช่างน่าชื่นชม

อยากขอเป็นศิษย์     สนิทสนม

ด้วยความนิยม             คุณครูจากใจ

ราชาวดี                  ไม่มีสิ่งใด

จะอวดเขาได้           มีแต่ใจจริง

โคลงฉันท์ กาพย์กลอน    ก็อ่อนเสียยิ่ง

ไม่มีส้กสิ่ง               ที่น่าภูมิใจ

อยากมีความรู้         พอสู้เขาได้

จะทำอย่างไร          วานช่วยแนะนำ

ขอขอบพระคุณ       การุณย์อุปถัมภ์

จะขอจดจำ             มั่นในน้ำใจ

สำหรับวันนี้             ไมตรีมอบให้

นั้นแทนดอกไม้        มอบให้ครูคิม      

             ด้วยไมตรีจิตที่แท้จริงค่ะ

                 ราชาวดี   (คนเดิม)