อ่านบันทึกนี้แล้วนึกถึงตัวเองสมัยยังเรียน ป.ตรี ว่าเคยเขียนทำนองนี้อยู่เหมือนกัน

เป็นงานเขียนที่เป็นความรู้สึกจากอายัตอัลกุรอาน

ก็พยายามค้น(นึก)ก็พบครับ ต้นต่อของงานเขียนที่ว่านั้น

มาจากอัลกุรอาน สูเราะฮฺ อัล-มุมินูน อายัตที่ 155

บางครั้งเราจะรู้สึกว่าตัวเราไร้ค่า ไร้สาระ แต่จริงๆ แล้วมีความหมาย และสุดท้ายเราจะต้องกลับไปหา อัลลอฮฺ

เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว .. อะไรเล่าที่เราควรกระทำบนโลกนี้ ณ เวลานี้เป็นต้นไป

أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثاً وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ [المؤمنون : 115]