สวัสดี....อมรรัตน์ แหม...ห่างหายไปแปลบเดี๋ยวมีข้อมูลเชื่อมโยงมากมาย..วันนี้มีเวลาตอนเย็นเดินทาง 200 กม.กลับมาบ้านไม่มีคนอยู่เลยเปิด บล็อกดูจากหนังสืออนุสรณ์แล้วเสี่ยงพิมพ์เผื่อเปิ้ลจะเปิดดู...ตอนนี้สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้างเรียนจบแล้วอิจฉาว่ะ...แล้วนี่จะตามเพื่อนๆไปทันใหมเนี่ยนุงนังไปหมด...ลูก...เมีย..ลูกน้อง...ตนเอง.0..วันหนึ่งบริหารเวลาไม่ได้..จะตามเพื่อนๆทันใหม