อ่านแล้วคิดถึง "หนังสือ ...วิชาตัวเบา" ของคุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ ค่ะ ท่านเล่าว่า ท่านเป็นคน "โชคดีจัง...ที่เป็นคนขี้ลืม"  จำไม่ได้แบบอัตโนมัติเหมือนกันค่ะ   เมื่อไม่เก็บทุกข์ไว้ ก็ตัวเบา..ดีนะคะ

แต่ถ้า...."ไม่จำโดยอัตโนมัติ"..มันไม่เกิด ก็คงต้องพยายามฝึกปฏิบัติ "เอาใจเขามาใส่ใจเรา" หรือ "มองด้วยมุมมองของผู้อื่น" อย่างที่อาจารย์เล่าให้มาก จน.."สามารถมองด้วย...มุมมองของผู้อื่นโดยอัตโนมัติ"   ใช่มั๊ยคะ  : )