ตามที่ยกเอาพุทธพจน์มากล่าวไว้ข้างต้นนี้ ก็เพื่อป้องกันความเห็นที่มุ่งไปทางใดทางหนึ่งจนสุดโต่ง เช่น การมองเห็นความหมายของกรรมเฉพาะในแง่ของกรรมเก่าอย่างเดียวจนกลายเป็นผู้ที่นั่งนอนรอคอยผลของกรรมเก่า ซึ่งจะบันดาลให้เป็นไป จะไม่เกิดแนวความคิดที่จะแก้ไขปรับปรุงตนเอง กลายเป็นความคิดเห็นที่ผิดอย่างร้ายแรง

การยึดเอาเรื่องของกรรมเก่านั้นตามพุทธพจน์ก็มิได้ปฏิเสธเรื่องกรรมเก่าแต่มีทัศนะว่ากรรมเก่าย่อมมีส่วนอยู่ในกระบวนการแห่งเหตุปัจจัยและย่อมมีผลต่อปัจจุบันสมกับที่ว่าเหตุปัจจัยด้วยเหมือนกัน แต่มันเป็นเรื่องของเหตุปัจจัยนั่นเอง มิใช่อำนาจนอกเหนือธรรมชาติอะไรที่คนเราจะไปยึดมั่นถือมั่น จนต้องฝากโชคชะตาไว้