ขอบคุณครับ  บังหีม กลอนเหล่านี้กวิน ขโมย ลุงเวทย์มาลงน่ะครับ  ขอกับปากลุงเวทย์แค่บทเดียว คือบท ดัด ในครั้งนั้นกวินจะนำมาเขียนประกอบบทความนิดหน่อย แต่เขียนก่อนขอทีหลัง ลุงเวทย์ เลยจำใจ อนุญาต

การที่นำกลอนลุงเวทย์มาลง ณ ที่นี้เพราะเห็นว่า กลอนเหล่านี้ลุงเวทย์เคยโพสไว้ที่เวปไซต์หญิงไทย เวปไทยโพเอ้ม ก่อนที่จะรวบรวมตีพิมพ์เมื่อปี 2547 ปีนั้นแม่น้ำรำลึก ของ เรวัฒน์ ได้ กวีซีไรต์ หลังจากพิมพ์เสร็จเรียบร้อยแล้ว ลุงเวทย์ส่งมาให้ กวิน 1 เล่มพร้อม เขียนไว้ที่หน้าปกใน ความว่า "มอบให้ เต๋า เป็นที่ระลึก" กลอนหลายๆ บทของลุงเวทย์ เปรียบเสมือนกองไฟที่จุดส่องสว่างในสังคมอันมืดมืด

ที่นำมาโพสไว้ เจตนาก็เพื่อ ว่าเผื่อมีผู้สนใจศึกษาลีลากลอน เมื่อสมัย 30 กว่าปีก่อน เพราะสมัยนี้ ทางกลอน แตกต่างไปจากเมื่อก่อนมาก จนน่าเป็นห่วง เป็นห่วงว่ากลอนแปดจะกลายเป็นกลอนเปล่า

ขอบคุณ บังหีม  ที่ติดตามอ่านครับ