อัตตา...
คือสิ่งที่ถอดถอนออกจากตนมานาน...เพราะไปพบกับคนที่มักมีอัตตา...เพราะความไม่มีอัตตานี้..ทำให้ได้เรียนรู้ "มนุษย์"...ปฏิบัติต่อเรา...เชื่อเถอะ อัตตานี้ร้ายนัก... บางครั้งอาจทำให้เราไม่พบของแท้...จริง...ได้
...
เมื่อแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า...
เราจะรู้สึกว่าตัวเรานั้นเล็กนิดเดียว...
แต่มนุษย์...ก็มักชอบทำตัว "พอง"...ใหญ่คับฟ้าอยู่เรื่อยไป...
...
เตือนตนเสมอ
กะปุ๋ม