รู้ไหมว่าฉันเสียใจทุกๆครั้งที่เราคุยกันไม่เข้าใจ เวลาที่เธอว่าฉันๆคิดฉันคงไม่ดีพอสำหรับเธอ ฉันเหนื่อยฉันท้อฉันไม่มีแรงจะทำอะไรอีกแล้ว อย่าให้ฉันต้องคิดอะไรอีกเลย

ฉันเป็นแค่คนธรรมดามีความรู้สึก ฉันอยากเดินไปกับคนที่เปิดใจให้ฉัน เป็นเพื่อนฉัน เข้าใจฉัน คุยกันได้ทุกเรื่อง แลกเปลี่ยนความรู้สึกต่อกัน หลายปีแล้วนะที่เราเป็นกันอยู่อย่างนี้ ขอบคุณสิ่งดีๆที่มีให้ฉันเสมอมา ถึงแม้มันจะมีเรื่องแย่ๆบ้างฉันก็จะลืมมันไป

ก้อนหินที่กำมันไว้อยู่ในมือยิ่งกำมันแน่นมันก็ยิ่งเจ็บ คลายมันออกมันก็ไม่เจ็บไม่ทำลายเราอีกต่อไป มองปัญหาที่เกิดใช้สติคิดให้ดีทุกปัญหามันย่อมมีทางออก

อดทนเวลาที่ฝนพร่ำอย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่างเมื่อวัเวลาที่ฝนจางฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้า

ยอมรับและเผชิญหน้ากับความจริง