...ผมไม่สามารถพูดถึงหนังสือด้วยความรู้สึกอื่น ที่นอกเหนือไปจากอารมณ์อันลึกซึ้งที่สุดและด้วยความศรัทธายินดี นี่อาจจะฟังดูน่าขัน แต่มันก็เป็นความจริง บางทีอาจจะมีคนพูดว่า นี่เป็นศรัทธาเร่าร้อนของคนหูป่าตาเถื่อน ..ปล่อยให้เขาว่ากันไปตามใจเถิด ผมไม่อยู่ในวิสัยที่จะไปเยียวยาแก้ไขได้ ...หนังสือนำผมเข้าไปสู่ชีวิต ซึ่งผมรู้จักดีพอสมควรอยู่แล้ว แต่หนังสือเหล่านี้ ก็มีวิธีการบอกเล่าสิ่งใหม่ ๆ บางสิ่งแก่ผมเสมอ เป็นสิ่งที่ผมไม่เคยรู้ ไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อนในตัวคน.. ..นี่แหละที่ดึงคุณเข้าไปใกล้ชิดกับความเป็นคนยิ่งขึ้น พร้อมทั้งเปิดเผยให้เห็นรอยยิ้มรอยใหม่และรอยบูดบึ้งรอยใหม่.. แม็กซิม กอกี้