+ กวินน้องรัก....

+ อืม...ตอนเที่ยงพี่เข้าไปอ่านแล้วค่ะที่ ร.ร...แต่ไม่ได้ ลปรร.

+ กลับมาตอนเย็นก็อ่านอีก 2 รอบค่ะ...

 + อืม...ตอนเด็ก ๆ พี่ก็โดนครูตีค่ะ...เพราะพี่ซ่าส์มาก..ก๋ากั่นด้วยค่ะ... + มีเพื่อนหลายคนที่ไม่สนใจเรียนก็โดนตี....ตอนมัธยมปลายก็ยังเคยโดนตีค่ะ

+ ก็ไปเล่นบอลพลาสติกกับเพื่อนชาย..ทั้งชุดนักเรียน..ป้าเครือเกี่ยวมากับร่มและบิดที่ต้นแขนและหยิกที่ขา...โอ้ย...สุดซึ้งค่ะ...แต่จำได้ว่าท่านไม่ใส่อารมณ์ค่ะ..

+ ดังนั้นในความทรงจำของพี่...พี่ไม่เคยเจอครูแบบนี้..จำได้ว่าครูสมัยนั้น..เวลาจะตีเรารับรู้ได้ว่าท่านตีแบบมีเหตุผล...สมเหตุสมผล...เหมาะสมกับความผิด....

+ ที่ ร.ร.พี่อ๋อยก็ตีค่ะ...แต่ก่อนตีเราจะพูดคุยกันก่อน...

+ เวลาพี่จะตีเด็ก...พี่จะไม่ตีด้วยอารมณ์แต่จะตีด้วยรอยยิ้ม...พร้อมกับพูดคุย...

+ ถ้าพูดถึงการตีเด็ก...ใน ร.ร.พี่อ๋อยตีเด็กมากที่สุดค่ะ...เพราะอยู่งานกิจการนักเรียน

+ สรุป คือว่า...พี่เห็นด้วยว่าการตีเด็กยังจำเป็นอยู่ค่ะ....

+ แต่ต้องตีด้วย..ใจ...เติมเต็มด้วยเหตุผล...ใส่รอยยิ้ม...ไม่ใช่ใส่อารมณ์

+ อิ อิ...."จะตีลูกก็ตีพอให้หลาบจำ อย่าใช้อารมณ์ เรื่องทั้งหมดก็มีเท่านี้ล่ะนา"