สวัสดีค่ะ อาจารย์หมอ อ่านบันทึกนี้แล้ว นึกถึงคำพูดของคนสมัยบ่าเก่าขึ้นมาเลย "ปี้ฮู้หนึ่ง น้องฮู้สอง ถามไถ่ถ้องกั๋นไป มีหยังก็บอกกั๋น" KM.นี้เป็นหลักการแบ่งปันความรู้และประสบการณ์ที่ดีมากๆ มีความรู้สึกเหมือนเราเดิน กาดมั่วกะแม่สมัยเด็กๆ ที่เดินไป ทักทายไป ถามสารทุกข์ไปด้วย แลกเปลี่ยนประสบการณ์ ในการกิน การอยู่พร้อมปรึกษาแนะนำกันไปด้วย ซื้อขายกับข้าว ผักหญ้า ปลา ปู ที่หามาจากแหล่งธรรมชาติ ไม่ต้องมีการตะโกนโฆษณาให้หนวกหู และไม่ต้องเก็งกำไร ไม่ต้องเสียแรงมาคิดกลอุบาย ยุทธวิธี ใดๆ ให้เหนื่อยยาก มีความยินดี พอใจ ทั้งผู้ซื้อ ผู้ขาย ของดีก็ขายแพง ของไม่ค่อยดีก็ขายถูก ราคาตามคุณภาพ คุยถูกใจให้ฟรี อย่างนี้แหละวิถีไทย น้ำใจชาวบ้าน สมานฉันท์กันในชุมชน แต่ทุกคนต่างมีอิสระต่อกัน ไม่แย่งชิง ไม่ครอบงำ ตัดสิน กรณีต่าง ๆ ด้วยจิตสำนึกมโนธรรม ความละอายแก่ใจ ดูจากจารีตประเพณี สภาพแวดล้อมสังคมมาก มากกว่ากฎระเบียบข้อบังคับ ไทยจึงสุขสงบและดำรงตนมาได้ น่าจะเป็นอุทาหรณ์ได้นะ น่าขอบคุณ KM และเว็บ Go to Know และเพื่อนในที่นี้มากค่ะ ขอบคุณค่า เจ้าของบล้อกที่ตั้งกะทู้ให้ร่วมแสดงความเห็น อิอิ