ขอขอบคุณอาจารย์ Little Jazz...
- ก่อนอื่นขอกราบอนุโมทนาในกุศลเจตนาของทั้ง รปภ. และอาจารย์ที่แสดงความเคารพซึ่งกันและกันตามฐานะ
ชีวิตคนเราในสังสารวัฏฏ์มีแนวโน้มจะขึ้นๆ ลงๆ ตามความอ่อนน้อม (อปจายนะเป็นบุญสายศีล) และความเย่อหยิ่ง (บาลี = มานะ ภาษาไทยใช้คำนี้ผิดความหมาย)
- ยิ่งอ่อนน้อมมาก ยิ่งมีโอกาสเกิดในตระกูลสูงมากขึ้น
- ยิ่งเย่อหยิ่งมาก ยิ่งมีโอกาสเกิดในตระกูลต่ำมากขึ้น
คนที่ทำงานไป ต้องแสดงความเคารพคนอื่นไป เช่น รปภ. พนักงานขายของ คนทำงานบริการ ฯลฯ...
- ถ้าน้อมใจให้เป็นบุญหน่อยจะมีโอกาสทำบุญแทบทั้งวันเลย
ถ้าจะถามว่า คนในหน่วยงาน... ต่อไปใครมีโอกาสเกิดในตระกูลสูงมาก
- คำตอบคือ ใครทำความเคารพสิ่งที่ควรเคารพ เช่น พระพุทธ-พระธรรม-พระสงฆ์ (พระสงฆ์ = พระอริยบุคคล ไม่ใช่พระภิกษุหรือสามเณร ทว่า... เวลาไหว้พระภิกษุหรือสามเณร ท่านให้น้อมในใจว่า เราไหว้พระอริยะที่มีมาในอดีต อนาคต และปัจจุบัน)
แม้แต่การทำความเคารพคนรอบข้างตามฐานะก็ชื่อว่าเป็นบุญ เป็นศีล (จารีตศีล = สิ่งที่ควรทำ) เป็นความอ่อนน้อม เป็น "อปจายนะ"
- เพราะฉะนั้นหน่วยงานทั่วๆ ไป... รปภ. น่าจะมีโอกาสเกิดในตระกูลสูงมากที่สุด ยิ่งทำความเคารพมาก ยิ่งมีโอกาสเกิดในตระกูลสูงมาก
- ทีนี้ถ้าเราไหว้ตอบ รปภ. หรือพนักงานที่ให้บริการ เช่น แสดงความเคารพตอบ แสดงการทักทายตอบ ไหว้ตอบ ฯลฯ แบบนี้เราก็ได้บุญเช่นกัน
คนที่น่ารักในสายตาคนไทย คือ คนที่กล่าวคำ "ขอบคุณ ขอบใจ ขอโทษ" เป็น ครูภาษาไทยท่านสอนไว้อย่างนี้
- คนที่อ่อนน้อมเป็นคนที่น่ารักในสายตาคนไทยเฃ่นกัน
- ครูภาษาไทยท่านสอนว่า "ให้เข้มแข็ง(แข็งแรง) ไม่ใช่แข็งกระด้าง(หยิ่งจองหอง) ให้อ่อนน้อม(รู้จักแสดงความเคารพ ไม่ใช่อ่อนแอ)
เท่จังนะครับ... ครูภาษาไทยที่สอนผมมาท่านมีคำเท่ๆ เสมอ