ในความคิดเห็นของผมนะครับ...ให้ข้อสังเกตนิด ๆ นะครับ....ลีลาการเขียนของท่านอาจารย์เสกสรรค์ เป็นแบบเล่าสั้น ๆ แต่เอามาต่อกันได้สนิท จนยาว ๆ ...และลึก ๆ เป็นปัจเจกชนชีวิตคู่ เพื่อเติมเต็ม ในบริบทที่แต่ละเพศขาดหาย.............จาก คนหลังเดือนตุลา ที่แวะป่าสักพักหนึ่ง (ในชื่อ สหายอาวุธ ที่บ้านซับแดง) สมัยทำกิจกรรม 18 สถาบัน (เป็นตัวแทน ม.ในภาคอีสาน)......เราเหินฟ้า ท้าทาย มาหลายปี.....ยังใฝ่ฝัน เสรี ไม่เปลี่ยนแปลง............ชยพร แอคะรัจน์