yaimod น่ะค่ะอาจารย์ หนูชื่อมนัสนันท์ ชื่อเล่นว่ากอ หนูขอใช้ชื่อหนูน่ะค่ะ กอน่ะค่ะอาจารย์ กอกำลังร้องไห้โดยไม่มีน้ำตาให้ใครเห็นเลย ตอนนี้กอกำลังร้อง เพราะตอนก่อนหน้านี้กอเขียนถึงอาจารย์ตอนสี่โมงเย็น หลังจากนั้นกอก็ปิดเครื่องกลับบ้าน ก่อนหน้ากอจะขึ้นรถกลับบ้าน กอเห็นหนังสือเล่มนึงในตา กระพริบตาอีกก็เห็นอีก พอกลับมาถึงบ้านก็ไม่เห็นอะไร กินข้าวเสร็จก็กำลังจะพูดกับพี่สาวเรื่องที่กอจะไปหาหมอในวันศุกร์นี้ กอปวดหัวข้างขวาตรงจุดเดิม แล้วปากกอก็กระตุก แล้วกอก็มาเปิดgotoknow กอเห็นหนังสือนั้นมันอยู่ใน gotoknow เค้าว่าพระไตรปิฏก ตอนที่กอเห็นหนังสือในตามันเป็นอย่างนี้จริง ๆ สีนี้แต่กอเห็นไม่ชัด พอกอเห็นกอก็รีบเปิดตา พอกอกระพริบตาแล้วกอเห็นอีกกอก็รีบส่ายหัว อะไรๆๆๆๆทำไมเป็นบ้าอะไรอีก เมื่อวานก็ดี ๆ เมื่อตอนเช้าก็ดี ๆ อยู่ แต่กอบอกตัวเองว่าใจเย็น ๆ ไม่ต้องไปกลัวมัน เมื่อตอนปี 49 กอก็เป็นแบบนี้กลัวมันจนขาดสติทำให้กอไม่สามารถทำงานได้ กอต้องไม่กลับไปเป็นอย่างนั้นอีก ใจเย็น ๆ กอ กอบอกตัวเองอย่างนี้ค่ะอาจารย์ กอกลับไปดูหนังสือเล่มนั้นว่าจะคลิกดูรายละเอียดแต่ไม่เอาดีกว่า กอไม่อยากยุ่งกับมัน กอได้แต่นับว่ามันกี่เล่ม และก็ดูเวลา มันหลังจากที่กอเห็นรึเปล่า วันก่อนกอบอกอาจารย์ว่ากอเห็นภาพที่อาจารย์ให้ในบันทึกนี้ แล้ววันนี้กอจะบอกว่ากอเห็นภาพหนังสือนี้ก่อนที่มันจะมีในgotoknow อย่างนั้นเหรอค่ะ กอมันบ้าไปแล้วกอจะไปบอกหมออย่างนี้เหรอค่ะ กอติดต่อกับอาจารย์มากี่วันแล้วค่ะ นี่คืออาการที่กอเป็นมาตลอด 2 ปีและที่กอทรมานเพราะแบบนี้ค่ะอาจารย์กอไม่ชอบมันกอไม่ชอบอาการแบบนี้ กอก็ไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร กอไม่ได้โกรธใครแล้วจริง ๆ กอก็พยายามทำใจแล้วว่าคนอื่นไม่เห็นกอเห็นก็ไม่เป็นไร คนอื่นไม่เป็นกอเป็นก็ไม่เป็นไร แต่กอรู้สึกว่ามันไม่ดีเลยที่กอมีความสุขได้เพียงแค่เมื่อวาน หรือหลาย ๆ ครั้งที่กอสมองปลอดโปร่งได้ไม่กี่วัน คิดว่าน่าจะหายแล้วแต่มันก็เป็นอีก วันนี้ที่ทำงานเค้าไปทำธุระข้างนอกกันหลายคน มีคนอยู่สำนักงานไม่กี่คน วันนี้กอทำงานพิมพ์เอกสารฉบับเดียว แล้วก็ถ่ายเอกสาร ชวนพี่เค้ามากินมะม่วงน้ำปลาหวาน กอจะบอกว่ากอเหนื่อยจนเห็นภาพหลอนมันก็ไม่น่าจะใช้ แต่ภาพหลอนนี้มันเหมือนภาพที่มันมีใครตั้งใจให้กอเห็นอย่างนั้นแหละ มันหลายครั้งแล้ว มันหลายครั้งจนกอนับไม่ถ้วน และรับไม่ไหวแล้วค่ะอาจารย์ กอก็กลับมาคิดอีกหรือว่ากอไม่ได้บ้า กอเป็นอยู่แบบนี้ ทั้ง ๆ ที่ใครต่อใครบอกว่ากอไม่ได้บ้า แต่กอกอบอกตัวเองว่ากอเป็นโรคจิต แต่พอกอเจอเหตุการณ์แบบนี้ทำไมเราเป็นโรคจิตแล้วเราเห็นภาพที่มันมีจริง กอก็มาคิดอีกว่าหรือว่าเราไม่ได้บ้า กอเลยไม่ได้รักษากินยาเลยสักที เพราะกอก็รู้อยู่ว่าฤทธิ์ยาของคนป่วยโรคจิตมันเป็นยังไงหลังจากที่กอเคยกินมาแล้วช่วงนั้น มันได้แต่นอนหลับ กออยากทำงานไม่อยากเซื่องซึมเหมือนตอนกินยาตอนนั้นอีก กอจะรักษาทางด้านผีนี้ยังไงดีค่ะ ใช่แล้วค่ะอาจารย์วันก่อนกอถามอาจารย์เรื่องสวดภาณยักษ์ตามที่เพื่อนกอแนะนำ อาจารย์ยังไม่ได้ตอบกอมาเลย กอลองไปทำได้มั้ยค่ะ กอรอฟังคำตอบจากอาจารย์น่ะค่ะ กอว่ามันน่าจะเป็นผีที่มันเค้าเรียกว่าอะไรค่ะอาจารย์ อาจจะเป็นผีที่มีอะไรกอก็เรียกไม่ถูก ที่มีตะบะหรือแข็งแรงรึเปล่า กอถึงทำอะไรมันไม่ได้ อาจารย์ช่วยกอด้วยน่ะ