หนูมัวแต่ดูภาพ จนลืมไปว่า จะถามอาจารย์ว่า ไม่ใช่ถามหรอกค่ะ จะเล่าจริง ๆ มากกว่า หนูเคยเอาไปถามพระตอนที่หนูบวช ว่าท่านเคยได้ยิน อภิธรรม 7 ชั้นฟ้า มั้ย หรือ แหวนธนู ภูเขาคันทมาส บางทีหนูก็บอกแม่ชีว่า หนูได้ยินอย่างนั้น ๆ หนูไม่อยากกลับบ้าน หนูอยากอยู่ที่วัด แม่ชีถามว่าแล้วอยู่ที่วัดหนูเป็นยังไงได้ยินอะไรมั้ย หนูก็บอกว่า มันก็เหมือนกับอยู่ที่บ้าน มันก็ได้ยินมันก็เหมือนคนบ้า อาการมันก็ไม่ดีเหมือนกันค่ะ แม่ชีเลยให้หนูกลับบ้าน หนูคิดว่ามันมีอะไรตามหนูรึเปล่า ไม่ว่าหนูจะอยู่ที่ไหน ขนาดไปกรุงเทพ ก็ยังได้ยิน การทำงานของจิต หัวใจ สมอง หนูจะต้องเข้าใจการทำงานของจิตของหัวใจและสมอง แล้วมันก็หายไปเอง หนูได้ยินหลายคำมาก น้าหนูบอกว่าได้ยินอะไรก็จดไว้น่ะ แล้วเอามาบอกน้า หนูก็จดไว้ทุกคำ พอเอาไปบอกเค้ากลับไม่ช่วยอะไร เพราะเค้าว่าน้ามองว่าเป็นของดีน่ะ หนูไม่เข้าใจเลยทำไมใคร ๆ ก็เชื่อว่ามันเป็นของดี หนูคิดว่าหากมันเป็นวิญญาณจริง ๆ มันอาจจะแกล้งกระซิบให้หนูได้ยินของดี ๆ หรือคำพระมากกว่า เดือนที่แล้วหนูตื่นขึ้นมา ได้ยิน โคตะมะ หนูไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่หนูต้องหาความจริง เลยไปหาใน google มันก็เป็นคำพระอีก หลังจากนั้น หนูก็ไม่ค่อยไปวัด เพราะหนูเริ่มรู้สึกว่ามันแปลก ๆ ลองไม่ไปวัดดูเผื่อมันจะดีขึ้น พออาทิตย์ก่อน ตื่นขึ้นมาหนูได้ยิน พระพุทธศรีโสภณ ตอนที่หนูได้ยินหนูก็ไม่รู้หรอกน่ะค่ะว่าเขียนแบบนี้ แต่หนูก็ไปหาใน google แล้วก็คีย์พระพุทธสีโสพน หนูคีย์จนเจอว่ามันมีจริง บางทีหนูก็เหมือนคนบ้าพอได้ยินอะไรก็จะบอกตัวเองว่าช่างมัน ๆๆๆๆ แต่หนูก็มาหาในgoogle ทุกที มันเป็นมา 2 ปีแล้ว จนหนูเริ่มรู้จักพวกคำพระมากขึ้น โดยที่หนูได้ยินแล้วเข้าไปหาใน google นี่แหละค่ะ ใคร ๆ ที่อยู่รอบข้างหนูไม่มีใครเชื่อหรอกว่าหนูเครียด หนูอาจจะไม่เครียดเรื่องอะไรอื่น แต่หนูเครียดเรื่องนี้มา 2 ปีแล้ว ตอนนี้ก็ทำใจดีขึ้น เพราะต้องการจะต่อสู้กับมัน แต่หนูงงจริง ๆ น่ะ หนูไม่เคยได้ยินไม่เคยรู้จักแต่หนูไปเอาคำพวกนี้มาให้ได้ยินในหัวได้ยังไง เช่น วัจนสาร กามูระติ สวาหะ อะไรอีกหลายคำหนูจำไม่ได้แล้ว หนูนึกไม่ออก นี่ไงค่ะเราต้องนึกเอาเองคำต่าง ๆ มันถึงจะออกมา แต่คำต่าง ๆ มันออกมาโดยเราไม่ได้นึกนี่มันเป็นยังไงของมัน โอ้ยคิดมากแล้วก็ปวดหัวอีก ช่างมัน ๆๆๆ หนูจะต้องเป็นอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ รึเปล่าค่ะ