สุขทุกข์อยู่ที่ใจ

ใจยึดมั่นถือมั่นเกินไป ภาษาพระท่านว่า ตัวเรา ของเรา (อหังการ มะมังการ)

สิวขึ้นหน้า หน้าใคร หน้าเรา เราจึงทุกข์ ทุกข์เพราะยึดถือว่า ขึ้นที่หน้าเรา

แต่ขึ้นหน้าคนอื่นล่ะ มิใช่หน้าเรา เราไม่ทุกข์เลย จะทุกข์ก็ต่อเมื่อคุณเชื่อมความเป็นเราเข้าไปต่างหาก สิวแม้ไม่ขึ้นหน้าเรา แต่ขึ้นที่หน้าของลูกสาว อาจเป็นทุกข์ เพราะเป็นหน้าลูกสาวเรา

ตัดความยึดมั่นได้ หรือให้เบาบางลง คุณจะรู้สึกว่าไม่มีทุกข์ หรือทุกข์น้อยลงครับ

ฝากคำกลอนไว้เตือนใจว่า

สุขทุกข์อยู่ที่ใจมิใช่ ใจยึดถือก็เป็นทุกข์ไม่สุขสรรค์

ไม่ยึดถือถือก็เป็นสุขไม่ทุกข์กัน เพราะฉะนั้นอย่ายึดถือเราเขาเอย.