ปิ๋ว ขอขอบคุณทุกท่านโดยเฉพาะ ผ.อ. ที่กล่าวถึงผู้เกษียณอายุทุกท่าน ซึ่งดิฉันมีความสุขมากที่มาถึงวันนี้ แต่ก็อดใจหายไม่ได้ รู้สึกวังเวงจนต้องโทรหาคุณเยาวรัตน์และโทรหาเพื่อน คิดถึงทุกๆท่านที่เคยคลุกคลีมาด้วยกัน ขอฝากเพลงไว้ด้วยค่ะ

อยู่บำราศดีดี                     หกสิบปีนี่แสนภูมิใจ

แต่ยังไม่ทันไร                  ต้องจากไปซะแล้วซี

ทำงานมาหัวหน้าก็บ่น      อดทนระทมมาหลายปี

เหมือนใจจะขาด               ต้องจากไปครานี้

คิดถึงน้องพี่ที่เคยคลุกคลีอยู่ด้วยกัน

ก่อนจะไปไกลตา             ต้องกราบลาแล้วจำไกล

หากผิดพลาดใดใด         จงอภัยก็แล้วกัน

คอยคะนึงคิดถึงปิ๋วบ้าง 

อย่าจืดจางหมางเมินห่างเหินกัน

ขอให้ยกโทษ                   อย่าโกรธเคืองฉัน

หัวใจไหวหวั่น                  ขอทุกท่านจงโชคดี

รักทุกท่านมากค่ะ

ปิ๋ว