สมัยที่ผมยังเป็นตัวอสุจิ ก็เหมือนมีอะไรบอกให้ผมวิ่งๆ ไปข้างหน้า จนผมตื่นขึ้นมาอีกทีก็รู้สึกว่าผมเป็นผมอยู่ในแบบที่เป็นเช่นทุกวันนี้ี้ล่ะครับ ถ้าผมล้มเหลว มาตั้งแต่ครั้งนั้นคงไม่มีผมในครั้งนี้ ความสำเร็จ จึงน่าอภิรมย์มากกว่า ความล้มเหลว และในบางจังหวะ ถ้าเราล้มเหลวนั่นหมายถึง การแลกมาด้วยชีวิต (นึกถึงเพลงของยอดรัก สลักใจ กลางดงควันปืน)เพราะความสำเร็จก่อให้เกิดตัว เกิดตน ผึ่งผายขึ้นในสังคม ถ้าล้มเหวแล้วล่ะก็ เราย่อมไม่มีที่ให้ยืน(อย่างสง่า)ในสังคม คนผู้ซึ่งล้มเหลว จึงต้องพยามแสวงหาจุดยืนใหม่เพื่อให้ตนเองได้ เกิดความสำเร็จขึ้นมาอีกครั้ง

สมัยเด็กๆ อาจารย์เคยให้เพาะถั่วงอก พบว่า แม้แต่พืชก็ยัง แข่งขันกันเติบโตเพื่อรับแสง ต้นที่ ชูต้น สร้างใบขึ้นรับแสงได้สูงสุด ก็จะเจริญเติบโต ต้นที่เตี้ย (มีศักยภาพน้อย)ก็จะแคระแกร็น เหล่านี้ ชาร์ล ดาวิน เรียกว่า วิวัฒนาการแห่งการอยู่รอด ครับ มา ลปรร. เพียงเท่านี้ก่อน