"รักไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียคานทอง" เอ๊ย! ไม่ช่าย ความรักก็เหมือนอนิจจังเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป ยกเว้นจะสต๊าบไว้ ไม่ให้เกิดกระบวนการต่อเนื่องได้ซ่งก็ทำได้ยากอีกนั่นแหละ เฮ้อ !!!