จึงวางตนให้เหมือนตะกร้า

เราสามารถปรับตะกร้าได้

คนทะเยอทยาน ตะกร้าก็ใหญ่ได้ไม่เต็มความต้องการไปตลอด ไม่พอ ไม่อิ่ม

เราจึงต้องวางตนบนพื้นฐานกับความพอเพียง แต่ก็จักสวนทางกับความต้องการด้วยภาระที่มากขึ้น เราก็เหมือนต้องการการตอบแทนที่สูงขึ้น

ของแพงขึ้น ตะกร้าของทุกคน จำเป็นต้องใหญ่ขึ้น

เริ่มที่ตัวเราก่อน มองคนที่ด้อยกว่าเป็นอุทาหรณ์ มองคนที่สูงกว่าเป็นกำลัง

ก้าวไปกับปัจจุบันแห่งทางพอดี

ชีวีเป็นสุดครับ ^^

ขอบคุณบทความย้ำแนวคิด ขอให้พึงระลึกได้ยามเราทุกข์ ร้อน

ขอบคุณครับ ^^

ภาวะจิต