ขอบคุณพี่ชิวมากค่ะ ปรัชญาเซนปืดท้ายนั้นมัทชอบมากเลยค่ะ

ทำให้นึกถึงคำสอนเซนอีกบท ที่ master พานักเรียนไปยืนริมหน้าผาดูวิวท้องฟ้าและพระอาทิตย์ตกที่สวยมากๆ นักเรียนต่างบรรยายภาพที่่เห็นด้วยถ้อยคำต่างๆนาๆ .... ปรากฎว่าสอบตกหมด

...เมื่อถึงจุดนึง...

เราจะจะมองเมฆอย่างชื่นชมในความงดงามของธรรมชาติ มองเมฆเป็นเมฆโดยไม่มีคำบรรยาย ไม่มีชื่อเรียกเมฆชนิดต่างๆอีกต่อไป มองเมฆแล้วเห็นน้ำ ความร้อน อากาศที่หายใจออกจากปอดของเราและเขาและใบไม้ เห็นอะตอมของอาร์กอนที่อยู่ใน 1% ของอากาศ ที่มันเคยเข้าปอดพี่ชิวจนออกมาแล้ว มาเข้าปอดมัทอีกที มันไปเข้าปอดจอร์จบุชและบินลาเดน รวมทั้งจมูกของท่านดาไล ลามะ และ จินเถา : )